lemon tree

/I wonder how, I wonder why
yesterday you told me 'bout the blue, blue sky
and all that I can see is just a yellow lemon tree

z jednej strony czas w ogóle nie mija

z drugiej patrzę w kalendarz i nie wiem o co chodzi

Alantejo i miejsce które nie istnieje na mapie google - mój 3 tygodniowy dom

czas, który przyniósł wiele dobrego

teraz już wiem, że cytryny naprawdę rosną na drzewach

rozumiem, że oliwę z oliwek można dodać do wszystkiego (DO WSZYSTKIEGO)

jak kogoś poznaję wiem, że trzeba będzie się całować

jeśli -cytując- ‘nie dajesz od siebie gówna, to gówna nie dostaniesz’

wiem, że w Portugalii obiad je się na kolację

i składa się on przeważnie z pierwszego dania, drugiego i deseru

myliłam się co do tego że biało-niebieskie ściany są typowe dla Grecji

nie wiedziałam, że najlepiej jest być tutaj wiosną czyli teraz

niż latem czyli później, bo jest za ciepło i wcale nie tak zielono

przez cały ten czas nie zjadłam ani jednej zupy z makaronem

i żadnej takiej nie widziałam

nadrobiłam natomiast dorszem w piekielnych kombinacjach

i winkiem do każdej możliwej okazji

czyli co tu dużo mówić

jadłam i piłam, spałam i oddychałam świeższym niż zazwyczaj powietrzem

nauczyłam się rzeczy, których nie będę mogła wpisać do CV

bo nijak się mają z doświadczeniem zawodowym

ale zyskałam inną, pożyteczniejszą wiedzę i teraz jestem nieco mądrzejsza

wydaje mi się że w życiu spotykasz 3 grupy ludzi

pierwszą z nich są ci którzy najzwyczajniej na świecie cię wkurwiają

bo bądźmy szczerzy - nie sposób nazwać tego inaczej

drugą są osoby, które istnieją ale nie robią na tobie żadnego wrażenie

po prostu są

trzecią są ci, którzy trafiają bezpośrednio do ciebie

i bez znaczenia czy znasz ich od 5 minut czy od 5 lat

bo i tak pozostawiają po sobie ślad

analizując ten czas jestem pewna, że to co mi przyniósł jest bezcenne

więc nieśmiało dziękuję, że mogłam się znaleźć w odpowiednim miejscu i odpowiednim czasie

zarówno wtedy kiedy wychodziłam przez okno, podpijałam wino a zamiast pracować gadałam z goścmi

rozmowy, rozmówki, rozmóweczki i pozytywna energia od człowieka dla człowieka

to lubimy

spontaniczne 16 stopni

‘racjonalne żywienie, 5 posiłków dziennie’

wpisik pamiątkowy od Belgów, czyli... Alfredo Potatosack

moje pierwsze zdjęcie z Hanibalem

bo nadal uważam, że Rony wygląda jak Anthony Hopkins

gap year

czyli jak coś zyskać tracąc.

bo skoro 'gap' to po angielsku dziura, luka, coś co ucieka to możemy być pewni że coś stracimy.

niekiedy rok studiów, pracę - innym razem po prostu uciekniemy od codzienności, obowiązków, planów na przyszłość.

nierzadko 'year' zamienia się w okres dłuższy niż rok.

inicjatywa współczesna, choć korzenie ma nieco dalej bo w XVII wieku. 

zaczęło się na wyspach, niepokorne dusze młodych arystokratów potrzebowały czegoś więcej niż własnego, zwykłego środowiska.
potrzebowali zmian, doświadczenia a to z kolei upatrywali sobie w podróży życia, nazywanej Grand Tour.

brano więc kosztowności, walizki, walutę i ruszano - po wiedzę, po nowe horyzonty, po doznania, w dużej mierzę po sztukę.
ale najczęściej po to, żeby po prostu ruszyć. 

teraz robimy to samo z tą różnicą, że walizki zamieniane są najczęściej na plecaki a kosztownościami staje się aparat i wygodne buty. i pieniędzy mamy raczej mniej bo w końcu chodzi o to, żeby zżyć się ze światem a nie z jego produkcją. to wcale nie oznacza spania na sianie, ale idea obraca się raczej przy małym budżecie.

i wtedy i teraz zależało na tym, żeby się rozwijać, poznawać ludzi, dzielić z nimi nowe wyzwania, uczyć się tego co nowe, szlifować to co stare - otworzyć umysł i serce. 

to może być wyjazd do Czech i praca na zmywaku 

(nie kusi? a pracowałeś kiedyś z Czechem? myłeś czeskie talerze po czeskich klientach? czesałeś się czeską szczotką?)

to może być wolontariat w Australii i pomoc przy czyszczeniu rafy koralowej

to może być prawie wszystko

ale to musi być Twoja decyzja i to Ty musisz czuć jej zamysł

ja poczułam