do zobaczenia

po 5 tygodniach w Portugalii czas wziąć swoje rzeczy

i wziąć siebie całą, spakować do samolotu i wrócić

niesamowity czas, który będę wspominać w sposób którego jeszcze nie znam

ostatnie prawie-2-tygodnie spędziłam w domku 3 metry od plaży i 100 metrów od oceanu

co tu dużo mówić, kiedy nie sposób za wiele powiedzieć

oczywiście ludzie, ludzie i ludzie

miałam tą przyjemność by dzielić ostatni czas z ludźmi z Jordanii

dzięki czemu zyskałam Jordanię w Portugalii

i  zwyczaje o których istnieniu nie miałam pojęcia

miałam tą przyjemność by poznać innych ludzi, inne jedzenie i jeszcze inne zwyczaje

a ostatecznie miałam te przyjemność by poznać trochę bardziej samą siebie

ale tak naprawdę wszystko kręci się wokół jednej rzeczy

wspólnie zadecydowaliśmy, że....

 'if you believe....'

obrigada

explore dream discover

nie jest nowiną, że zdecydowanie bardziej od siedzenia w centrum Warszawy,
wolę siedzenie na górkach w Fordonie
dlatego nie dziwne że chodzę tutaj całkiem szczęśliwa
bo miejsce w którym się budzę sprawia, że mam ochotę... budzić się tam częściej

\

tutaj Panna Ogórek, która cofa wszelkie zastrzeżenia do co motorów

i po dzisiejszym dniu chciałaby jeden taki

Alfredo mógłby być moim ojcem (podejrzewam że i dziadkiem)

ale jest naprawdę szaloną bestią

pokazał mi dzisiaj tak piękną stronę Portugalii 

że to był jeden z tych momentów,w którym mogłabym umierać (chociaż nie preferuję)

bo to co czułam było warte wszystkiego

jeśli mogłabym robić zdjęcia w czasie drogi to pewnie i tak bym nie robiła,

- żeby nie tracić tych momentów

jednym słowem chodzi o dwie rzeczy -

szczęście i wolność

i nie chodzi o jakieś tam szczęście i jakąś konkretną wolność

ale chodzi dokładnie o ten stan, który trwa chwile

ale pozwala Ci wierzyć we wszystko, włącznie z sobą i całym światem

Panna Ogórek w raju

 Panna Ogórek u celu podróży

“Twenty years from now you will be more disappointed by the things that you didn't do than by the ones you did do. So throw off the bowlines. Sail away from the safe harbor. Catch the trade winds in your sails. Explore. Dream. Discover.” 

co kraj to obyczaj

stare, zawsze aktualne powiedzenie o którym warto pamietać podczas podróży g.d.z.i.e.k.o.l.w.i.e.k

na ten przykład...

nie wiem czy obyczajem narodowym w Portugalii jest przechodzenie na czerwonym świetle, przez środek skrzyżowania albo po prostu tam-gdzie-jest-Ci-wygodniej

ale nawet jeśli na początku wydaje się to trochę niebezpieczne, dziwne albo jakiekolwiek

to zaręczam, że nawet nie zorientujesz się kiedy zaczniesz robić dokładnie to samo

dzisiaj dowiedziałam się, że tutaj najpierw patrzy się na to czy nie jedzie samochód, a dopiero potem na kolor światła

i to prawda - niezależnie od tego czy niedaleko pasów stoi grupa policjantów czy tłum pieszych przechodzący na czerwonym świetle tamuje ruch samochodów

- nie pytaj, po prostu rób to samo

i w tym miejscu nie sposób poruszyć ukształtowania terenu w Lizbonie

szalona sprawa, idziesz pod górę tylko po to żeby zaraz zejść, tysiące schodów, niekończące się drogi prowadzące na szczyt i spowrotem, brukowana kostka niekoniecznie odpowiednia dla obcasów

i rzecz niezbędna - k.o.n.d.y.c.j.a 

Lizbona to miejsce dla miłośników spacerów, choć nie brakuje tu stacji metra, autobusów, tramwajów to i tak głównie idziesz - przed siebie, za siebie, czasami obok siebie jak już nie masz siły

i stąd OGROMNY SZACUNEK dla każdego kto zdał w tym mieście egzamin na prawo jazdy

a jeszcze większy szacunek dla kierowców autobusów, którzy muszą wykonywać niewyobrażalne manewry pomiędzy wąskimi, wąziutkimi uliczkami, tłumem ludzi i koniecznością zatrzymywania się na przystanku, który znajduje się na przykład... na zakręcie

/ekofado

tramwaj numer 28 i drobna kolejeczka

słynny dlatego, że jedzie przez całe stare miasto i umożliwia zobaczenie lizbońskich perełek

pranie, pranie wszędzie 

wywieszone w różnych kombinacjach, w każdym możliwym miejscu

i generalnie dużo kontrastów-

Portugalia nie jest bogatym krajem, a jeśli chodzi o Lizbone często można spotkać żebrzących ludzi albo takich którzy śpią gdziekolwiek

nie należy się zrażać i uprzedzań do tego miejsca, ale jednak trzeba o tym wiedzieć 

tak samo warto wiedzieć, że należałoby naprawdę się postarać, 

żeby szukając marihuanny takowej nie dostać 

ja na przykład ledwo co usiadłam na Praca do Comercio (dawniej po prostu - Plac Handlowy) a już miałam obok siebie kilku kolegów chcących sprzedać mi 'naprawdę dobry stuff'

a na koniec - taki tam pucybut

dzisiejszy dzień w Portugalii spędziłam z rodowitym portugalczykiem, jędząc specjały portugalskiej kuchni więc jedyne co mogę teraz zrobić to zasnąć szczęśliwa w portugalskim łóżku

bo w końcu co jest lepsze od jedzenia?